ហេតុអ្វីឥឡូវខុសឆ្ងាយពីមុន
ទុក្ខធ្ងន់សែនធ្ងន់រែកពុនម្នាក់
រឿងរ៉ាវថ្មីចាស់ធ្វើឱយចំបែង
តើឱយខ្ញុំថ្លែងទុក្ខប្រាប់អ្នកណា។
សំណើចក្អាកក្អាយដើរលេងឆ្ងាយជិត
មិនដែលចេះគិតរឿងទុក្ខសោកា
មិនដែលចេះព្រួយមិនមានបញ្ហា
ជួបជុំគ្រួសារមូរមីមិត្តភ័ក្ត្រ។
ឱ!ព្រហ្មលិខិតលោកគ្មានមេត្តា
ឆក់យកសុខាពីខ្ញុំតែម្នាក់
អស់ទំនុកចិត្តអស់ភាពជឿជាក់
ចុងក្រោយត្រូវធ្លាក់ក្នុងរណ្តៅទុក្ខ។
ប៉ាស្លាប់បងស្លាប់ចុកចាប់ពេកក្រៃ
រស់នៅរាល់ថ្ងៃមិនដែលបានសុខ
គ្រួសារធ្លាប់ជុំធ្លាប់តែជួបមុខ
សុខសុខបែកគ្នាអស់មួយជីវិត។
បំណងប្រាថ្នាក៏បរាជ័យ
ទោះធ្វើអ្វីៗមិនបានដូចចិត្ត
វាជាវាសនាឬព្រហ្មលិខិត
ដែលបានកំរិតជីវិតថោកទាប។
ស្រឡាញ់មនុស្សម្នាក់ក៏សែនពិបាក
ចិត្តនេះកំសាកមិនហានសារភាព
គេស្អាតហើយឆ្លាតថែមទាំងមានទៀត
ខ្ញុំគ្មានអ្វីប្រៀបនឹងគេបានឡើយ។
ណ្ហើយចុះទ្រាំទៅទ្រាំតាមវាសនា
ថ្ងៃមួយជឿថានឹងបានធូរស្បើយ
មេឃគង់ស្រលះពេលភ្លៀងរួចហើយ
អស់ឱព្រះអើយ!នេះឬជីវិត?
3 comments:
hey man, you write cool peoms, but i wish you can write something fun and happy. Can you try love peom for once? i love to copy it haha
there are many love poems I wrote since I was at High school but they are too long, that's why I am too lazy to type... if you want, i can pass you in person...ok?
Yes, nice one!!!
I just feel i really love the last two paragraph...life is just so really hard and totally unfair :(
while love is even harder...
Post a Comment